Blog

Dress code czyli rozkodowujemy ubraniowy szyfr

Dodano: 20.07.2016

Jeśli zadalibyśmy sobie  pytanie, na jakie imprezy najczęściej dostawaliśmy zaproszenia, większość z nas odpowiedziałaby podobnie- na wesela. O ile interpretacja treści takiej wiadomości nie przysporzy nam problemu, to warto pamiętać, że nie wszystkie  zaproszenia niosą ze sobą tak oczywistą zawartość.

By uniknąć nieporozumień i niezręcznych sytuacji warto poznać kilka ważnych haseł, mogących występować w zaproszeniach na oficjalne przyjęcia.

Do skrótów pomagających ustalić listę gości należą:

R.S.V.P (répondez s’il vous pla^t)- skrót oznacza prośbę o potwierdzenie przybycia. Rzadziej spotykanymi skrótami wyrażającymi tę samą prośbę są u.A.w.g,  (um Antwort wird gebeten) pochodzący z języka niemieckiego oraz polskie U.s.o.o. –uprasza się o odpowiedź, bądź p.o.o. – proszę o odpowiedź.

Równie często występującymi na zaproszeniach określeniami są:

en cas d’empe^chement lub regrets only. Wyrażenia te oznaczają prośbę o poinformowanie zapraszającego o niemożności przyjścia na przyjęcie. W sytuacji jeśli osoba została zaproszona ustnie i potwierdziła swoją obecność, na zaproszeniu umieszcza się skrót P.M. (pour mémoire, pro memoria) oznaczający „dla przypomnienia”. Zaproszenie pełni wtedy funkcję uporządkowania i przypomnienia danych o terminie i miejscu przyjęcia, nie wymaga potwierdzenia przybycia.

Istnieje kilka skrótów dotyczących punktualności przybycia na przyjęcie, należą do nich:

s.t. (łac.) sine tempore- dosłownie oznacza „bez czasu” i informuje, że na przyjęcie powinniśmy przybyć punktualnie o godzinie widniejącej na zaproszeniu.

c.t. (łac.) cum tempore – „z czasem”, oznacza, że możemy przybyć na przyjęcie z opóźnieniem. Dobrze widziane jest spóźnienie nie dłuższe niż 15 minut.

Na zaproszeniach dotyczących przyjęć koktajlowych często widnieje zarówno godzina rozpoczęcia jak i zakończenia przyjęcia. Jest to specyficzny rodzaj imprezy, na który też nie trzeba przybywać punktualnie.

Aby zaoszczędzić gościom gafy ubraniowej, na zaproszeniach umieszcza się również hasła, które mają podpowiedzieć zaproszonym jaka jest ranga spotkania i jak należy się ubrać.

White tie (ang.), cravate blanche (fr.)– ubiór obowiązujący do najwyższej rangi przyjęć. Panowie nakładają frak, białą koszulę z perłowymi guzikami, białą kamizelkę oraz białą muszkę. Warto by ta ostatnia była wiązana. Panie natomiast występują w długich sukniach wieczorowych lub balowych.

Black tie (ang.), cravate noir (fr.)- panów obowiązuje smoking, spodnie z satynowymi lampasami, charakterystyczny atłasowy pas lub kamizelka. Do białej koszuli koniecznie dobiera się czarną muchę.  Panie wybierają sukienkę koktajlową lub długą, wieczorową.

Formal– oznacza klasyczny strój wieczorowy. Panowie zakładają ciemny garnitur, choć niekoniecznie czarny, białą koszulę i atrakcyjny, elegancki krawat. Panie wybierają sukienkę koktajlową.

Tenue de ville (fr.), informal (ang.)- właściwie niewiele różni się od stroju formal. Panowie mogą wybrać koszulę w innym niż biały kolorze. Najlepiej widziane są jednak jasne pastele, odcienie błękitu, różu czy fioletu. Kobiety niezmiennie występują w sukience koktajlowej.

Smart casual oznacza swobodny strój biznesowy, niewymagający włożenia krawata. Panowie mogą zdecydować się na sportową marynarkę lub proste dżinsy. Odpowiednie są również swetry.

 Casual pozwala na przyjście w dowolnym stroju.

 

Istnieją jeszcze dwa oznaczenia dość rzadko widywane na zaproszeniach, oznaczające prośbę o zachowaniu poufności. Na kopercie możemy zobaczyć napis en m.p. – (fr.) en maines progres – oznaczający „do rąk własnych”. Wewnątrz zaproszenia spotkać można również skrót F.Y.I.  (ang.) For Your Information. Zapraszający prosi w ten sposób o zachowanie dyskrecji i wyraża prośbę by nikt inny zaproszenia nie widział. Tego typu informacje można zobaczyć na zaproszeniach na elitarne przyjęcia.